“Mama welke scènes heb ik vandaag?”
Als ouders van Ralph Moerman, die de rol van het joodse jongetje Simon Waterman speelt, waren wij vooral verrast door de vriendelijke en professionele begeleiding van Ralph op de set.
Ralph had geen enkele spel-of castingervaring, en wij zijn eigenlijk per toeval de filmwereld ingerold. Tijdens een etentje bij goede vrienden van ons tipten dezen ons dat Kemna Casting op zoek was naar kinderen met donker haar en ogen en een blank huidje, voor een nieuwe Nederlandse filmproductie. Bij wijze van een grap heb ik toen wat foto’s doorgemaild en zo is het balletje gaan rollen. Leuk detail is dat de dochter van dezelfde vrienden uiteindelijk het zusje mocht spelen van Ralph in de film: Madelief Blank werd Roosje Waterman. De kinderen kennen elkaar al hun hele leven, dus dat schept ook in de film meteen een extra geloofwaardige band.
Ondanks het feit dat hij als zeven jarig jongetje met voor hem heftige scènes werd geconfronteerd, heeft vooral Elisabeth Heesemans (de kindercoach) ervoor gezorgd dat hij hier totaal geen last van had. Integendeel, hij is geen dag met tegenzin gaan filmen, en wanneer ik hem in het hotel ‘s ochtends wekte en hij met zijn dikke bos haar in een soort coupe-explosie slaperig naar mij opkeek, was zijn eerste zin vaak: “Mama, welke scènes heb ik vandaag?”, waarna hij uit bed sprong en zich meteen aankleedde. Dit gaat thuis normaliter heel anders!
Als ik terugkijk op de begeleiding waren het zowel Elisabeth als de rest van de cast en crew, die echt de moeite namen om de kinderen op hun gemak te stellen en altijd een vriendelijk woord of aai over hun hoofd gaven op het juiste moment. Ralph heeft op die manier vertrouwen gekregen in hen, maar ook de bevestiging dat hij het goed deed. Hierdoor groeide hij volgens mij ook in zijn rol van Simon en kon hij op geloofwaardige wijze invulling geven aan de eisen die aan hem werden gesteld. Ook werd hij fantastisch begeleid in die zin dat oorlog, wreedheden en verraad voor hem op een kinderlijke manier toch een plekje konden krijgen. Wel had hij natuurlijk veel vragen, en deze hebben wij regelmatig moeten beantwoorden. Je komt er dan ook meteen weer achter dat vele vragen eigenlijk niet te beantwoorden zijn. Want hoe leg je een kind van zeven uit dat kinderen tijdens een oorlog op transport worden gezet en gedood? Door de juiste begeleiding heeft hij gelukkig geen nare herinnering aan scènes die toch heel pittig konden zijn. Integendeel, hij vond het een groot en geweldig avontuur en vindt het jammer dat het voorbij is.
Kortom, enorm veel lof voor iedereen.
Toen ik Ralph laatst vroeg wat hij nu het meeste mist als hij aan Roemenië en de film terug dacht was zijn antwoord allereerst: “het zwembad!“ Tja, het blijft een kind… Maar daarna volgden meteen: “Elisabeth, Jeroen, Rudolf en Koert. Oh ja, en ook alle anderen.”
Ralph is nu weer een klein ventje dat de hele dag met een bal in de weer is en ‘s ochtends moeilijk zijn bed uitkomt. Maar hij is een enorme ervaring rijker, die niemand hem meer afneemt. Wij kijken als gezin natuurlijk uit naar de première en weten zeker dat het een waanzinnig mooie film gaat worden. Wij zijn super trots op onze Ralphie, dat hij daar een bijdrage aan heeft mogen leveren.
Vivian & Jeroen Moerman
Hai Vivian en Jeroen, ben meteen even gaan zoeken naar informatie over de film op internet nadat je ons de film poster had laten zien. Lijkt me een heel mooie film, leuk dat Ralph daar in mee mag spelen. We gaan zeker kijken als hij uitkomt.